Bu dünya hangimizin

[AURORA]

*Bu Dunya Hangimizin *

*Birak deli Haydar-birak be gardas
Kafayi bozmaya degmez bu dunya
Isterse hizli donsun isterse yavas
Sen seni uzmeye degmez bu dunya

Fani diyen varsin desin sana ne
Gonul veren gitsin versin sana ne
Haydut vursun hirsiz yesin sana ne
Gucenip kizmaya degmez bu dunya

Nerde kan akitip kavga verenler
Nerde simdi sefasini surenler
Ne goturdu kucagina girenler
Bir yirtik cizmeye degmez bu dunya

Kulpu yok ki neresinden tutasin
Sana gore lokma degil yutasin
Icine gireni Allah kurtarsin
Ustunde gezmeye degmez bu dunya.

Gel gitme kal desem kalamazsin ki
Ortadan bol desem bolemezsin ki
Git tekrar gel desem gelemezsin ki
Aldanip azmaya degmez bu dunya

Almak-satmak, tapu-senef nafile
Toplayip yigdigin servet nafile
Sila nafiledir, gurbet nafile
Yagmaya tozmaya degmez bu dunya

Sinirlar cizilmis konulmus yasak
Bes para etmezdi bizler olmasak
Kismen goz yasi kan-kismen kir pasak
Yikayip suzmeye degmez bu dunya

Senin benim ne ki? Kucuk mu dar mi?
Hani kimin dostu, kimseye yar mi?
Insan oldurmenin manasi var mi?
Karinca ezmeye degmez bu dunya

Misafirsin, misafirlik suc degil,
Bakacaksan uzaktan bak, guc degil
Eti yenmez, koyun degil koc degil
Derisini yuzmeye degmez bu dunya

Kabuktur, manayi unutturmasin
Babayi, anayi unutturmasin
Bos hayal mevlayi unutturmasin
Tirnakla kazmaya degmez bu dunya

Arkasi karanlik onu karanlik
Yarini karanlik, dunu karanlik
Kendine cagirir seni karanlik
Bir kucuk huzmeye degmez bu dunya

Cazibesi ozelligi yok demem
Nakis nakis guzelligi yok demem
Iki gunde kacar gider cok demem
Anlayip sezmeye degmez bu dunya

Unutma ki yolcu yolunda gerek
Yolcunun azigi belinde gerek
Insanlar insanlik halinde gerek
Mestolup sizmaya degmez bu dunya

Bilesin ha canim Haydar bilesin
Seni bekler soguk mezar bilesin
Ebediyet otede var bilesin
Tek satir yazmaya degmez bu dunya*

*Abdurrahim Karakoc*